รู้จักการเขียนโปรแกรมภาษาจาวาเบื้องต้น

จากรูป จะขออธิบายทีละบรรทัดน่ะครับ บรรทัดที่ 1 เป็นการกำหนดชื่อคลาส ฉะนั้นไม่ว่าเราจะทำอะไร ต้องกระทำในวงเล็บปีกกาของคลาสนี้เท่านั้น ห้ามประกาศตัวแปรหรือเมธอดนอกคลาสนี้เด็ดขาด บรรทัดที่ 3 เป็นการประกาศ

เมธอดหลักในคลาสนี้ ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้

public เป็น Access Modifier นั่นคือ สามารถเข้าถึงสมาชิกภายในคลาส HelloWorld ได้จากทุกคลาสที่อยู่ภายในแอพพลิเคชั่นเดียวกัน

static คือ กำหนดให้เมธอดหลักเป็น static method ดังนั้นตัวแปรที่จะถูกใช้ในเมธอดหลักนี้ต้องเป็นตัวแปรที่เป็น static variable เท่านั้น

void คือกำหนดว่าเมธอดนี้ไม่มีการส่งค่ากลับ จะเห็นว่ามีการแสดงผลอย่างเดียว

main คือกำหนดให้เป็นเมธอดหลัก

String[] args คือ ค่าคงที่ที่ตัวแปร(arguments)ส่งเข้ามาจะแปลงเป็นสตริงแล้วเก็บไว้ในอาร์เรย์ ซึ่งต่างจากภาษาซีที่เวลาเก็บมันจะมองหาว่ามีพื้นที่ตรงไหนบ้างในหน่วยความจำที่ว่าง ประมาณว่าว่างตรงไหนก็เก็บตรงนั้น ทำให้มีการใช้ตัวแปร pointer ได้ ดังนั้นคนที่เขียนไวรัสเก่งๆคือคนที่ใช้ตัวแปร pointer เก่งๆนี่ล่ะครับ อีกอย่างภาษาซีเป็นภาษาที่ใช้ในการเขียนที่ทะลุทะลวงที่สุด สามารถใช้ในการควบคุม, สั่งการฮาร์ดแวร์ได้โดยตรง แต่ในภาษาจาวาแล้วจะไม่อนุญาตให้มีการใช้ตัวแปร pointer เด็ดขาดข้อมูลที่แปลงเป็นสตริงจะถูกจัดเก็บลงในอาร์เรย์ทั้งหมด นี่คือความปลอดภัยของภาษาจาวาครับ

บรรทัดที่ 5 คือคำสั่ง println คือ สั่งแสดงผล(print line) ซึ่งเมธอด println นี้จะอยู่ในคลาส System ส่วนคลาส System นี้ จะถูกเก็บอยู่ใน package java.lang.*; โดย package java.lang.*; นี้ จาวาจะมีการ import ไว้ให้เราอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่ต้องมีการประกาศ import java.lang.*; ไว้ด้านบน

ข้อควรระวัง: เวลาเซฟไฟล์ให้ตั้งชื่อไฟล์ ให้ตรงกับชื่อคลาส และมีนามสกุลไฟล์เป็น .java